optimistic

"เพียงคิดว่าคนอื่นจะต้องเจ็บปวด เท่านี้เราก็รู้สึกเสียใจแล้ว"

อ่านเจอประโยคนี้ในการ์ตูน xxxholic

 สะเทือนใจดีนะ  ฉันเองก็ชอบอ่านการ์ตูนมาก แต่ไม่เคยอินกับการ์ตูนเรื่องไหนเท่า tsubasa อีกแล้ว ตอนที่อ่านจบฉันก็กลับมาอ่านตั้งแต่เริ่มใหม่ ความรู้สึกตอนที่อ่านรอบที่สองนั้นมันต่างกันลิบลับ

มานั่งคิดว่าเชารัน จะเจ็บปวดขนาดไหน แล้วซากุระหละ วาตานุกิ ยูโกะอีก แล้วทุกๆคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ล้วนต้องเจ็บปวดกันทั้งนั้น

ฉันใช้เวลาคิดอยู่นาน เหมือนคนบ้าที่อินกับการ์ตูนมากไปรึป่าว

ไม่เศร้านะ ไม่สงสารด้วย คิดแต่ว่าทำไมป้าแคลมป์เขียนได้ชีวิตรันทดมาก

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แม้ว่าเราจะเจ็บปวดเพียงใด เราก็ต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

นรกเป็นที่เสวยผลบาป

สวรรค์เป็นที่เสวยผลบุญ

ขอพูดถึงบุญก่อนนะ

การทำบุญคือการทำความดี อะไรที่เป็นความดีถือว่าเป็นบุญทั้งหมดแหละ

สิ่งที่เป็นบุญใหญ่ มี3อย่าง เราจำได้ 2 อย่าง คือการสร้างวัด กับกฐิน

บุญกริยาวัตถุ 10(ศึกษาเอานะ) ย่อๆแล้วเหลือ 3 คือทาน ศีล  ภาวนา

แค่เรารักษาศีลก็ได้บุญแล้วล่ะ

การให้ทาน เป็นเพียง 1 ใน 10 ของการทำบุญ ซึ่งแบ่งแยกย่อยไปอีก ให้ทาน ให้ความรู้ ให้ธรรมะ รวมทั้งให้อภัยด้วย

ทานที่ได้ผลดีจะประกอบด้วยองค์ประกอบ 3 อย่าง

1.ผู้ให้บริสุทธิ์

2.วัตถุบริสุทธิ์

3.ผู้รับบริสุทธิ์

ที่นี้ใครอยากไปสวรรค์ก็ทำบุญเยอะๆนะ

ถ้าพูดถึงบาป ก็คือทุกอย่างที่ตรงข้ามกับบุญ

บาปที่หนักที่สุดที่ได้ตกนรกอเวจีแน่นอนไม่ว่าก่อนตายท่านจะนึกถึงเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดีก็ตามได้แก่

1.ฆ่าพ่อฆ่าแม่

2.ทำให้พระอรหันต์เลือดออก

3.ยุสงฆ์ให้แตกแยก

อย่าทำเด็ดขาดนะ

การทำผิดศีลก็ไม่ดีนะ ถ้าศึกษาไปให้ลึกแล้วเราจะไม่กล้าทำบาปเลย

ตอนนี้เรายังไม่กล้าตบยุงเลย

ถ้าใครสงสัยอะไรก็ถามเราได้นะ ถ้าเราตอบได้ก็จะตอบให้ อันไหนที่เราไม่รู้เราก็จะไปค้นมาให้ ไปถามพระอาจารย์ให้ ถ้าไม่อยากถามเราก็ถามพระสงฆ์เอา ท่านรู้ดีเลยล่ะ